Zespół Wokalny Minimus – „Wacław Reimagined”

O dawnym wydarzeniu powiemy, że „było”, „miało miejsce”. Jak powiemy zatem o powstałym przed wiekami dziele muzycznym? „Było”, ale przede wszystkim – „jest”. Przeszłość stwarza teraźniejszość. Muzyka dawna, choćby możliwie najlepiej poznana, stanowi jednak każdorazowo tajemnicę, zakrywa przed nami całościowe jej odkrycie, tworząc rozległe obszary niedookreślenia. Rozpoczyna się zatem wielka i ważna przygoda – wypełnianie owych miejsc niedopowiedzianych, naznaczone przez odczytującego efektami jego wyobraźni, wnikliwości i troski o uczynienie zadość prawdzie, swoista rekonstrukcja, będąca przecież jednocześnie aktem tworzenia – oto muzyka dawna zostaje „na nowo powołana do życia”. Ma ona szansę żyć także dzięki temu, że stanowi niewyczerpane źródło inspiracji dla twórców kolejnych epok, w tym kompozytorów współczesnych. Podejmując dialog z muzyką przeszłości, zajmują wobec niej określone stanowisko – wszystko po to, by w twórczej konwersacji prowadzić ku nowym treściom. Na niniejszą płytę składa się 12 utworów dobranych parami: kompozycja Wacława z Szamotuł versus utwór współczesny nią inspirowany. Z jednej więc strony dzieła ikony polskiej muzyki złotego wieku, wielkiego mistrza kontrapunktu i inwencji melodycznej. Obok nich spojrzenie twórców współczesnych – jednostkowe, indywidualne, osobiste. Samodzielne, niczym niemal nieograniczone decyzje kompozytorskie, będące dzisiejszym odniesieniem się do muzyki sprzed pięciu wieków. Decyzje te przynoszą zderzenie nowej harmoniki z surowością brzmień rodem z renesansu i wprowadzenie niepokojącego nastroju tam, gdzie pierwotnie przeważała pewność i nadzieja (Ego sum pastor bonus), oferują grę imitacją, powtarzalnością motywów (Nakłoń, o Panie, uszu swoich), intensywną zmiennością metryczną (Panie, któż będzie przebywał); niosą wybór łaciny zamiast pierwotnie wykorzystanego języka rodzimego oraz zaskakującą rezygnację z rozpoznawalnego tytułu (…nadchodzi noc). Współcześni dynamizują narrację (Nunc scio vere) lub, wręcz przeciwnie, zwalniają ją, pozwalając, byśmy niemal usłyszeli, dotknęli światło mieniące się wibrującymi sekundami i ciepłymi akordami (Christe qui lux es et dies). Niniejsza płyta to jednocześnie autorskie spojrzenie na twórczość Szamotulczyka dokonane przez jej wykonawców. To spojrzenie, które z jednej strony wyraża szacunek względem wykonawstwa historycznie poinformowanego, z drugiej – oddaje świadomość tego, że teraźniejszość ma swoje prawa, a zatem interpretacja dokonująca się dziś siłą rzeczy staje się bardziej „współczesna” niż „renesansowa”. Czas przeszły komponowania przez mistrza epoki odrodzenia zderza się tu z czasem teraźniejszym percepcji twórców, wykonawców i odbiorców. To twórczość Wacława ponownie zinterpretowana, to wreszcie jego muzyka „na nowo wyobrażona” (autor – Małgorzata Pawłowska) 

 

 

ZESPÓŁ WOKALNY MINIMUS Powstał w 2010 r. Skoncentrowany na śpiewie a cappella, posiada w swoim repertuarze przede wszystkim muzykę renesansu oraz dzieła XX i XXI wieku, odwołujące się do ducha dawnych epok. Minimus często bierze udział w projektach związanych z historycznie poinformowanym wykonawstwem muzyki dawnej. Zespół chętnie współpracuje z kompozytorami młodego pokolenia, ma na swoim koncie kilka prawykonań chóralnych utworów a cappella. Koncertuje na terenie całego kraju, przywiązując wagę zarówno do wysokiego poziomu artystycznego, jak i głęboko przemyślanej dramaturgii koncertów. Zespół Wokalny Minimus nagrał dwie płyty CD, wydaną w 2014 roku „Nie tylko kolędy” z nowatorskimi opracowaniami kolęd oraz premierowe nagranie utworów kompozytora Marka Raczyńskiego na jego monograficznej płycie „Media Vita” z 2017 r. Zespół jest laureatem wielu ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów chóralnych. Został doceniony m.in. podczas Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Religijnej w Rumi (I miejsce w kategorii, 2018), Ogólnopolskiego Konkursu Ars Liturgica w Gnieźnie (Złoty Dyplom 2018, 2014), Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Chóralnej w Barczewie (Złoty Dyplom, 2016) czy Ogólnopolskiego Konkursu Chóralnego im. Wacława z Szamotuł (I miejsce w kategorii, 2011), otrzymał również wyróżnienia za kulturę brzmienia i wykonania utworów muzyki dawnej. W skład zespołu wchodzą doświadczeni śpiewacy, wywodzący się z najlepszych poznańskich chórów. Kierownikiem artystycznym zespołu jest Sławomira Raczyńska. Minimus to również, a może przede wszystkim, grupa przyjaciół, których łączy pasja do wielogłosowego śpiewu. Różne charaktery i osobowości wzajemnie się uzupełniają we wspólnym dążeniu do piękna.

 

SŁAWOMIRA RACZYŃSKA ukończyła z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu w dwóch specjalnościach: Dyrygentury Chóralnej w klasie dyrygowania prof. dra hab. M. Gandeckiego i Oboju Barokowego w klasie mgra Marka Nie – wiedziała. Od 2016 r. jest wykładowcą macierzystej uczelni na Wydziale Kompozycji, Dyrygentury, Wokalistyki, Teorii Muzyki i Edukacji Artystycznej. Pełni również funkcję asystenta dyrygenta Chóru Kameralnego Akademii Muzycznej w Poznaniu. Jest laureatką II nagrody XII Ogólnopolskiego Konkursu Dyrygentów Chóralnych. Od 2011 r. pracuje jako nauczyciel chóru i zespołów wokalnych w Poznańskiej Szkole Chóralnej Jerzego Kurczewskiego. W 2010 roku założyła Zespół Wokalny Minimus, w którym pełni funkcję kierownika artystycznego i dyrygenta. Z prowadzonymi zespołami zdobyła wiele nagród na ogólnopolskich i międzynarodowych kon – kursach chóralnych. Jako oboistka, współpracowała z orkiestrami barokowym w całej Polsce, m.in. z Wrocławską Orkiestrą Barokową, zespołem MACV Warszawskiej Opery Kameralnej, czy Polską Orkiestrą XVIII wieku.