Mieczysław Weinberg – „Works for Violin and Piano”

Płyta nominowana do nagrody Fryderyk 2014!

Wydawnictwo RecArt przedstawia album z muzyką kameralną na skrzypce i fortepian wybitnego, polskiego kompozytora Mieczysława Weinberga – twórcy zapomnianego, a stawianego przez dzisiejszych muzykologów obok Szostakowicza czy Prokofieva. Twórcy, którego tragiczne losy splatają się z historią II wojny światowej i żydowskich prześladowań. W nagraniu udział wzięły Ewelina Nowicka – skrzypce i Milena Antoniewicz – fortepian

Patronami medialnymi wydania płyty są TVP Kultura, Radio Merkury, magazyn Twoja Muza oraz portal Culture.pl

Ewelina Nowicka tak mówi o swoim odkrywaniu twórczości Mieczysława Weinberga:

„W jego muzyce jest jakiś powiew wielkości – szeroka fraza, oryginalna melodyka, sugestywna dynamika. Chciałoby się powiedzieć, że Weinberg daje słuchaczowi oddech. Słuchając jego kompozycji jakby wychodzimy z zamkniętej sali w szeroką przestrzeń – przestrzeń wolności ludzkiej. Dzisiaj Mieczysław Weinberg (1919-1996) uchodzi za jednego z najwybitniejszych kompozytorów XX wieku. Za życia postrzegany za utalentowanego kompozytora, będącego „w kręgu Dymitra Szostakowicza” i funkcjonował po trosze jako jego naśladowca. Mówiono: „Weinberg”, a myślano: „Szostakowicz”. Uważne wsłuchanie się w dorobek Weinberga doprowadziło jednak fachowców do zdumiewającego odkrycia, że Weinberg, owszem, jest zbliżony często stylistycznie do Szostakowicza, ale w jego muzyce są cechy własne, twórcze i odkrywcze, że Weinberg pozostał sobą i dał muzyce europejskiej własny ton, barwę i sensy. W Polsce mamy szczególne powody, aby bliżej zainteresować się twórczością Mieczysława Weinberga i dać jego muzykę publiczności. Weinberg to przecież polski Żyd, rodem z Warszawy, artysta, który do końca życia mówił po polsku, który był ukształtowany przez kulturę polską, który pisał pieśni do wierszy Mickiewicza, Tuwima, Staffa, a miłość do ojczyzny zachował w sercu do końca życia. W świecie uchodzi on za kompozytora rosyjskiego o żydowsko-polskich korzeniach (w ZSRR funkcjonował jako Moisiej Weinberg, ale w codziennym życiu używał swojego polskiego imienia, do którego formalnie wrócił wyrokiem sądowym w latach siedemdziesiątych XX wieku), ale każde źródło podaje, że urodził się w Polsce i że w Polsce uczył się muzyki. […]Czas Weinberga w Polsce dopiero nadejdzie, jak należy sądzić. Dzisiaj jest on już klasykiem muzyki XX wieku. Jest to muzyka pisana sercem, wolna od pustej i formalnej awangardowości. To muzyka, która zapada w serca i umysły słuchaczy.”

Wydawca: RecArt. 

Data wydania: listopad 2013.